Valse hoop

De Turkse premier Erdogan bood gisteren de olijftak aan de Armenen. In een toespraak condoleerde hij ze voor hun slachtoffers in de Eerste Wereldoorlog.

Wat Erdogan deed was een grote fout.

De laatste jaren heeft niemand interesse in de verhalen van de Armenen. Hun zaak is doodgebloed in hun leugens. Media en politici hebben geen interesse meer. Door het op te rakelen net voor 24 april komen hun anti-Turkse verhalen weer in de spotlights. Gratis reclame voor ze.

Erdogan ziet over het hoofd wie de Armenen precies zijn.

Om hun ongefundeerde beweringen erkend te krijgen brachten hun moordenaars tussen 1973-1985 tientallen Turken en omstanders om het leven. Maar ook het bloed van de broeders van de Turken, de Azeri’s, kleeft aan de handen van hun misdadigers (Hocali).

27-jarige Ahmet Benler, vermoord in Den Haag. 

Die moordenaars worden onder ze als helden behandeld.

Ze bijten keer op keer hun tanden stuk als ze de Turken door het slijk proberen te halen.

Nog recent deze maand was hun poging om in de VS weer een genocide-resolutie geregeld te krijgen. Voor de zoveelste keer hebben de Armenen en handlangers jammerlijk gefaald. Ze snappen maar niet dat mensen genoeg hebben van hun onwaarheden. 

Zoals Erdogan hopen dat ze je met begrip tegemoet zullen komen is een illusie.

Deze mensen willen slechts twee dingen: geld en grond.

Ze dienen om vergiffenis te vragen voor hun jarenlange laster en haatcampagnes. Dan pas kan men met ze praten.

Erdogan kan overigens zijn vergissing goedmaken: Doğu Perinçek met een heldenmedaille belonen.
Die had als enige Turk zijn nek uitgestoken om de Armenen en hun handlangers tot aan het Europese Hof te bevechten.

UPDATE 4 mei 2014
Ook de Turkse minister van Buitenlandse Zaken,  Ahmet Davutoglu, reikte de hand naar de Armenen.
Nog steeds is er geen besef bij de Turkse politici over wie ze tegenover zich hebben. Zonder grote sommen geld en Turks grond is elke poging om met de Armenen in dialoog te gaan tevergeefs.

Moorden in naam van een Armeense genocide (Ottowa 1985)

Op 12 maart 1985 vielen drie Armeense terroristen de Turkse ambassade in Ottowa (Canada) aan.

Bij de aanval kwam de moedige Canadese beveiliger Claude Brunelle ze tegemoet. Tijdens het vuurgevecht liet hij het leven. Zijn optreden leidde ertoe dat de aanval van de moordenaars vertraagd werd.

Hun hoofddoel, de Turkse ambassadeur Coşkun Kırca, bracht zich in veiligheid door van het gebouw te springen. Hij raakte zwaar gewond, maar bleef zo uit handen van zijn belagers die uit waren op zijn leven*.

* Drie jaar ervoor hadden Armenen de Turkse diplomaat Atilla Altikat vermoord voor hun genocide.

De terroristen forceerden zich toegang tot de ambassade en namen 12 mensen in gijzeling. De Armenen eisten namens ARA* teruggave van “Armeense gebied” in Turkije. Ook wilden ze dat Turkije de “Armeense genocide” erkende.

* ARA: Armenian Revolutionary Army (Armeens Revolutionair Leger). Dit was een aftakking van JCAG van de Dashnak (ARF).
JCAG: Justice Commandos of the Armenian Genocide (Rechtvaardigheid Commando's van de Armeense Genocide). 
Dit waren terreurbewegingen speciaal opgericht om met moord en verderf de Armeense leugens erkend te krijgen. Heden brengen de Armenen achter deze moordenaarsclub tijdschriften uit zoals de Armenian Weekly waar Turkenhaters hun pennen ter beschikking stellen.

De politie arriveerde snel na oproepen voor hulp vanuit de ambassade. Ze waren er binnen enkele minuten met versterking en omsingelden het gebouw.

De 28-jarige Michel Prud'Homme, politieman in burger, die er als eerste aankwam, bracht de gewonde ambassadeur snel in veiligheid door hem uit de vuurlinie van de terroristen te houden.

(Het moedig optreden van Michel Prud'Homme en Claude Brunelle werd later door Canada onderscheiden met één van de hoogste onderscheidingen)

Na nauwelijks vier uur gaven de misdadigers zich over. Bij hun overgave smeekte de laffe bende de politie om niet op ze te schieten.

De Armeense terroristen geven zich over.

De Armeense daders* kregen 25 jaar. In 2010 werd begonnen met hun vrijlating. Ze werden gedeporteerd naar een safe haven van Armeense terrorisme (Armenië). 

* Het ging om Kevork Marachelian, Ohannes Noubarian en Raffi Panof Titizian.

(Canada erkende de Armeense leugens als genocide in 2004. Op scholen wordt die Armeense versie van de historie als feit onderwezen)

(Overzicht moordpartijen Armeense genocide-terrorisme)

Europees Hof: verbod op vervolgen critici Armeense verhalen

UPDATE 12 maart 2014:

Voor Doğu Perinçek tweede overwinning in enkele maanden: vrijlating na veroordeeld te zijn in fake-processen van Ergenekon.

(Met vervalst materiaal werden vele critici in Turkije veroordeeld. Na besef wat er werkelijke aan de hand was geweest worden de onschuldig veroordeelden nu massaal in vrijheid gesteld)

(Zoals beloofd zou ik belangrijke ontwikkelingen alsnog onder de aandacht brengen.)

De Armeense G-maffia en hun supporters falen keer op keer. Men is hun op leugens en haat gebaseerde propaganda zat in de wereld. Dat is vandaag wederom bevestigd.

Het Europees Hof van de Rechten van de Mens* heeft de Turkse criticus Doğu Perinçek vandaag vrijgesproken over deze kwestie. 

Doğu Perinçek

Zoals eerder gemeld was hij door de Zwitserse rechters veroordeeld. In dat land hebben ze een wet die ze gebruiken om critici juridisch te vervolgen als die de Armeense versie van de historie verwerpen.

Om deze stalinisten uit te dagen was Doğu Perinçe speciaal naar Zwitserland gereisd. Zoals verwacht veroordeelden ze hem, waarna hij naar het Europees Hof stapte. Die spraken hem vandaag vrij. Volgens het Hof valt bekritiseren van de Armeense verhalen onder de vrijheid van meningsuiting.

* Let op afkortingen:

• EHRM: Nederlandstalige afkorting

• ECHR: Engelstalige afkorting

Ik had dit eerder al voorzien toen de Fransen begin 2012 tevergeefs hun stalin-wet wilden aanscherpen.

Alleen door internationale tribunalen als zodanig bestempelde gebeurtenissen mag men niet bekritiseren. Dat is de grens voor de vrijheid van meningsuiting. De Armeense versie van 1915 valt er niet onder.

Wat betekent dit?

Elk land dat de Armeense versie van 1915 via een stalin-wet wil beschermen tegen kritiek, handelt tegen mensenrechten. Wie naar het Europees Hof stapt, kan daarna zijn veroordeling laten afschieten.

Perinçek had zijn Zwitserse advocaat willen zien om hierover met hem te praten. Zoals een ware verliezer betaamt, gaven de racistische Zwitsers hem daarvoor geen visum.

Vandaag is het precies het 33e herdenkingsjaar van de Armeense moordpartij in Sydney. Om hun genocide erkend te krijgen vermoordden Armeense terroristen toen de Turkse diplomaat Şarik Ariyak en zijn medewerker Engin Sever. Met deze uitspraak is hun dood enigszins rechtgedaan.